خوانندگان محترم! مورخ ۱۸/۷/۸۵ به لطف دوست عزیز مهدی آشوری، مطلبی از روزنامه اطلاعات با همین عنوان نشر داده شد و بخش اول آن را از شما جویا شدیم. از جناب مومنی همین مطلب را ولی از نشریه «گزارش گفتوگو» دریافت کردم. از آنجا که مطلب «گزارش گفتوگو» کاملتر بود بر اساس آن بخش دوم بازسازی شد. در پایان، مطالب را از لحاظ حجم که مقایسه کردم، مطلب «گزارش گفتو» را ۸۵% بیشتر دیدم! امید دارم که بخش نخست آن هفته آینده نشر یابد.
گفتوگو با مصطفی ملکیان
منبع: گزارش گفتوگو، شماره ۱، شهریورماه ۱۳۸۱
○ برگردیم باز به موانع گفتوگوی بیت ادیان. در اینجا مناسبتر است که بهجای ادعاهای علما و پیروان ادیان در این باب، مستقیماً خود متون مقدس را در این باب، مورد بررسی قرار دهیم و ببینیم که فراتر از آنچه پیروان و بهطور خاص علمای هر یک از ادیان ادعا دارند، خود متون مقدس چه پیام و چه جهتگیریهایی پیرامون گفتوگوی بین خود و ادیان دیگر دارند؟ آیا ...
● به گمان بنده، در همه ادیان یک، آیههایی کم و بیش موجود است که بهگونهای نوعی استدلالگرایی را تشویق میکند و طبعاً وقتی که استدلالگرایی تشویق میشود، به طریق اولی گفتوگو هم تشویق میشود. مثلاً در قرآن چنین آمده است: «قل هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین». چنانکه ملاحظه میکنید، این گونه آیات بهگونهای استدلالگرایی و گفتوگو را تشویق میکنند. اما به نظر من، این نوع گفتوگو با گفتوگویی که امروزه تحت عنوان «گفتوگوی فرهنگها»، از آن نام میبریم، تفاوت دارد؛ هم به لحاظ کارکرد و هم به لحاظ ساختار و هم با در نظر گرفتن هدفهای آن، اکنون این نکات را توضیح میدهم.
ادامه مطلب